بیرون ز تو نیست هرچه در عالم هست در خود بطلب هر آنچه خواهی که توی شاید پنج بار این دو مصرع رو توی هفته گذشته از رندوم ترین ادم هایی که میتونستم باهاشون مواجهه بشم شنیدم.

بگید خسته شده بعد توی صور بدمید :)

از دوریت خسته شد،خسته شد،خسته شد،خسته شد،خسته شد،خسته شد، رها | چهارشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۱ Adblock test (Why?)

که کوچک دلم طاقت غم ندارم. آخرین نوشتهها نوشتههای پیشین Adblock test (Why?)

Van Gogh by Virginio Aiello on Piano نسخه ای که صدای بارون داره به مراتب زیباترینه برای من.

وای این مرده به صد ساله ز او زنده شود!

یکی همیشه هست که ضرری هم باهاش سود میاره.

یه روز از تو گذشت هزار سالم شد

لالایی (شیرینم) درست مثل الان که لیوان قهومو یهو سر کشیدم و خودمو بردم به اون نوک قله ای که داره نسیم میاد و بوی شب و صدای هیچی نیست، درست مثل همین شب اردیبهشت. میدونی دیگه نه اون کافه ی کریمخان سرجاشه نه اون مارک قهوه ای که دوست داشتم وارد میشه، یه جورایی دست تقدیر داره مارو میندازه توی گلوی تقدیر،...

کاش همه چیز یه خواب بین ساعت 4 تا 5 و ربع عصر بود، به همون گنگی که از خواب بیدار میشی نمیدونی کجای دنیا وایسادی، به همون شیرینی کش و قوس های بعدش. اما متاسفانه همش واقعیته.

ما از درد فقط با وداع زخم های چرکین شب آشناییم؛ خواب.

اینجوری که تو خواب عاشق میشم دوست ندارم بیدار شم. هنوزم وقتی بهش فکر میکنم ته دلم ...

این روزا کار جدیدیو شروع کردم، یه سال دیگه میام اینجا می نویسم شد و تونستم! ایمان دارم به خودم توی این راه

مدت هاست نمی تونم بنویسم. مدت هاست اونقدر درگیر چهارچوب نوشتن بودم خودمو یادم رفته. مدت هاست لحن نوشتنمو از دست دادم، یه چیزی مثل دست خط یا فر پایین موها. جای خاک بازی کردن با کلماتی که دوستشون داشتم همش فکر ریال ریال جمع زدن بودم. این روزا مثل اینکه نه امیدی به آینده داشته باشی و نه هراسی از گذشته....

چه خوب فهمید.

اینقدی که این ماه به من استرس وارد شد هیچوقت نشد! چرا اینقد باید اذیت بشم واسه یه کار روتین که ملت هر روز انجام میدن!!!

خونه ی بهنوش از همه ی خونه ها "خونه تر " بود. گلدون، چای همیشه حاضر، نور خوب به پذیرایی، ماشین لباسشویی در حال کار و خستگی های مدام خودش. اما خونه ترین خونه ای بود که تا امروز دیده بودم. بر عکس خونه ی

جانِ بیمیرم. [ play ]

اگر آدم سواستفاده گری هستید از همین تریبون اعلام می کنم که تنها نیستید، من هم به جرگه ی استفاه طلبان اضافه شدم. من از حافظه ی ضعیف آدم ها استفاده ی ابزاری می کنم! بعد از سال ها شنیدن همچین چیزی خیلی خیلی سخت بود برام. اما اینبار منم که دیگه منتظر اتفاق خوبی نمی مونم. من برای داشتن کسی و یا چیزی اونق...